woensdag 17 april 2013

Jachttraining, stap voor stap....

Thuis oefenen Foppe en ik vaak op de dagelijkse wandelingen. Maar we streven ook naar om een keer per week samen met Ute en haar Ierse Setter Adele te trainen. 
Adele is een paar maanden ouder dan Foppe en het klikt tussen honden en vrouwtjes. We wonen maar 15 autominuten van elkaar, ideaal om dat, wat we bij de training van Monika hebben geleerd, te verdiepen.
 


Ute brengt de apporten om
een apporteerstraat te maken.

De apporteerstraat bestaat uit heel veel verschillende apporten die achter elkaar, zo drie meter uit elkaar neergelegd werden en de hond moet ze een voor een apporteren. Ik moet met Foppe nog heel vaak de drie stappen doen met 'vreemde' apporten (zie mijn blog van 'De jachtlessen gaan door' van jan. 2013). De eigen apporten gaan goed, die kent hij en moet niet nog eerst de geur onderzoeken.


Foppe brengt heel trots het konijntje 'binnen'

Op die dag hebben we de sleep op een geoogst maisveld geoefend. Het viel me op dat Foppe als een speer wegging en de neus niet meer inzette. Dus ben ik op die dag begonnen met winkels van ca. 90 graden te leggen. We oefenden zeker per hond 5 keer een sleep uit. Het toeval was, dat we aan een kant een afzetting met mazendraad hadden. Foppe kon zo enkel twee kanten uit. Een heel mooie gelegenheid om winkels te oefenen! En Foppe begreep snel! De eerste keer liep hij heel ver over de hoek, hij zocht als een gek, maar omdat hij begon veldwerk te doen, heb ik hem dan toch maar terug gefloten. Ik heb hem opnieuw aangezet en deze keer liep hij meer met de neus beneden, werkte de sleep uit en vond binnen een mum van tijd het konijntje.



Laagstaande zon, drie hoeken in de sleep en verleidingen, 
namelijk de geur van reeën en koeienmest...

Tussen de oefeningen door en aan het einde laten we de honden steeds spelen. Vaak wordt Adele door Foppe achteraan gejaagd. Bessel doet af en toe mee, meestal neemt Bessel de taak van de rechter op zich als het te hard aan toe gaat.


Foppe, achter Bessel en in de voorgrond Adele.

Afgelopen zondag hebben we met een kleine eend en een kleine kraai geoefend bij Monika. Ik mocht de dode dieren mee nemen om nog wat te oefenen. Ze lagen ondertussen nog wel even in mijn vriezer. Foppe had wat moeite met de eend. hij kende geur en vorm niet, dus moest ik hem de tijd geven om daaraan te wennen. Tenslotte heeft hij ze toch goed in de vang genomen. De kraai was geen probleem. 

Toen Adele de kraai zou apporteren weigerde ze deze op te nemen. Ook de drie stappen waren zeer moeizaam. Maar met veel geduld heeft Ute haar toch zo ver gebracht om de kraai goed vast te pakken en vol trots liepen de beiden daarmee een paar rondjes om Adele te laten wennen.



Adele draagt de kraai trots in haar vang
terwijl Ute glimlacht over de overwinning.

Foppe en Adele zijn nu ietsje gevestigd in het apporteren. Tijd om weer wat nieuwe elementen in te brengen. We proberden voor het eerst de honden een apport over het water te laten dragen. Bij gebrek aan diep water kozen we voor een beek waar we zelf de apporten aan de overkant konden brengen. Dus we lieten de honden zien waar we de eind neerlegden en kwamen weer terug om de hond te sturen.



Adele heeft de eend gehaald en bracht ze
voorzichtig lopend over de glibberige stenen


Ook Foppe bracht de eend, hij was zeer geconcentreerd.

Bessel mag een wat andere oefening doen. Hij is geïnteresseerd in wild, maar hij heeft al zijn hele leven een hekel om het in de vang te nemen. Ik ga de strijd niet (meer) met hem aan. Hij zal lol hebben en ik wil hem kunnen prijzen voor zijn werk. Dus gooide ik hem dummy's, hij is gek om die te halen.



Ik heb de dummy iets verder van de oever af
gegooid. Bessel had hem snel gevonden
en bracht hem snel.

Bessel liep heel fors door de beek en bracht de dummy.

Bij Foppe bracht ik weer een nieuw element in: ik legde de eend in het water terwijl hij toekijken mocht. Dan stuurde ik hem erop uit. Foppe was bij de eend (zie het witte buikje naar boven), maar hij liep overheen. Ze lag tot nu toe steeds op de aarde aan de oever.



Foppe liep over de eend heen en ging op de oever zoeken...


Foppe kreeg de geur van de eend in de neus en draaide meteen, hij zocht en liep rechtstreeks naar de eend toe.




Hij kreeg geur en draaide direct om,
voor zijn neus in het water lag de eend.


Hij heeft de eend vol concentratie opgenomen en liep weer terug door het water om de eend af te leveren.


Voorzichtig, stap voor stap terug met de eend in de vang.


Ute gooide haar eenden-dummy ver naar de overkant. Ze lag uiteindelijk verstek in het hout. Adele mocht toekijken. Ze had dit ook nog nooit gedaan. Hoe verbaast we beiden waren dat Adele met veel energie op het commando weg sprong en rechtstreeks op de ligplaats afging, oppakte en terug kwam. Weliswaar had ze de eend in de haast enkel aan het touwtje vast. Maar de bazin was blij en  Adele kwam ook mooi afleveren.


Adele blij, Ute blij!


Nog even corrigeren hoe het eigenlijk zal en een aai over de bol.


En dan spelen...



Kom niet te dicht bij mijn bazin! Bessel als oppasser.


Adele in haar element, Foppe zwemt en Bessel passt op.

zondag 7 april 2013

Showen

Mijn vrolijke, wilde Foppe showen? Het zou echt moeten, tenminste twee keer, de eerste keer op de Clubmatch. Bijna alle eigenaren van het hele nest hebben het afgesproken. Brigitte, de fokster, vond het natuurlijk super!

Foppe had wel zin in om op reis te gaan. Hij wist al lang dat iets ging gebeuren, er stond tenslotte veel bagage in de hal....
Om half zes 's ochtends, het was noch donker toen ik de honden uitliet, heeft Foppe wel eerst zin in gehad om reeën te jagen. Maar pech voor Foppe, ik had hem aan de riem. 

Toen de auto startklaar was mocht Foppe eindelijk erin. Ik moest hem geen twee keer uitnodigen. Enkel Bessel vond het niet best, alleen thuis te blijven. 

Tom-Tom heeft aangegeven dat ik 1 uur en 52 minuten over zou doen. Dit klopte ongeveer. Ik wist ook dat in de buurt van de Hanzehal voldoende uitlaatgroen was om de hond even te laten springen na de lange rit.
Mooi op tijd kon ik nog informeren hoe ik aan de startnummer kwam, in welke ring we moesten presenteren en hoe de gang van zaken was. Het was immers 9 jaar sinds ik met Bessel een keer op een Clubmatch geshowd had. 

Foppe was thuis al gewend aan de linnen reisbench. Hij was heel braaf en volgzaam. Toonde geen nervositeit en was ook niet vermoeid van de rit. Hij had voornamelijk geslapen tijdens de rit. Hij is de laatste maanden heel veel auto gereden. Nu kon ik hem zo in de bench laten liggen en ik kon ook wat rondlopen zonder hem overal mee te nemen. 

Kort voor het begin zag ik dan eindelijk de eigenaren van Rinus, Teun, Amy en Saar. Onze groep voor de Reuen Jeugdklas telde 23 deelnemers. De groep van de Teven Jeugdklas telde 21 deelneemster. Best veel, dit betekent lang wachten.  

Gelukkig kwamen onze groepen gelijk in het begin aan de beurt en Foppe en ik kregen de nummer die als tweede moest/mocht showen.


wachten totdat de Keurmeester iedereen goeden dag heeft gezegd


Foppe heeft geleerd te zitten naast mij,
dus paaien met snoep... hij moet staan!


achteraf heeft de Keurmeester me in het oor gefluisterd
dat dit hondje nog veel meer expressie kan tonen...

Ik heb met mijn camera geprobeerd foto's te maken tijdens het lopen met de honden. Maar de camera heeft blijkbaar niet voldoende pixels om scherpe foto's te maken in de hal. Ook een lieve bekende die van mij probeerde foto's te maken lukte het niet.

Rinus laat de tandjes bekijken



Rinus en vrouwtje wachten af, de keurmeester is aan het dicteren...




Teun met zijn baas. Zo veel deelnemers, da gaat men beter
relaxen... totdat men aan de beurt is!



Gesprek tussen mannen

noch even staan, dan eindelijk zijn we klaar - of nog niet!

Met plezier hebben we kort nadat we de ring hebben verlaten kunnen lezen dat onze drie honden een U voor uitmuntend gescoord hadden. Dus dit betekende dat we nogmaals een rondje mochten lopen. In de tussentijd kwamen de beide dames en vertelden dat ze al klaar waren met showen. Hebben we helemaal gemist. Amy had een ZG en Saar een U gescoord! Gefeliciteerd!
Bij de Teven Jeugdklas liepen 21 deelneemster en er werden 7 U en 10 ZG gegeven.

De tweede ronde lopen ging vrij snel. Ik liep op een na laatste uit de ring. En dan werden die vier beste plaatsen verdeeld. Het was duidelijk dat deze keurmeester de honden die wat hoog op de poten waren de voorkeur heeft gegeven. Dit heb niet alleen ik opgemerkt, ik hoorde het ook nog van anderen deelnemers.

Bij de Reuen Jeugdklas liepen 23 deelnemer en er werden 10 U en 8 ZG gegeven. Wat me wel opgevallen is dat maar een van de 5 nakomelingen van de oom vaderszijde in dezelfde klas met een U gescoord heeft. Bij de teven is geen nakomeling van de oom vaderszijde aan staart gegaan.

De vereniging heeft een onderzoek op PDA (erfelijke aandoening op open ductus botalli) geregeld. Jammer genoeg hebben zich enkel 30 personen aangemeld, maar eenmaal daar hebben dan toch bijna alle deelnemers (ca. 200 honden) gedacht dat nog wel even snel te doen. Ik heb me braaf aangemeld, maar moest desondanks 1 uur een 30 minuten wachten op mijn beurt. Heb daardoor heel veel van het showen gemist en heb ook heel weinig contact met de nesteigenaren gehad. Het onderzoek stelde niet veel voor. Het bloed prikken hebben de dames zonder scheren gedaan. Foppe vond het niet leuk en stribbelde iets tegen, hij moest 2 keer geprikt worden.

Naturlijk ging ik nog de stand van JWC (Jacht- en Werkcommissie) bezoeken en kon nog enkele vragen kwijt. 

Dan ging ik het rapport van Foppe halen: 
                                     Reu van ruim 1 jaar,
                                     iets gestrekt totaalbeeld 
                                     Goed hoofd, oog oor en gebit met goede expressie
                                     Prima ontwikkelde romp
                                     Krachtige benen en voeten met correcte hoekingen
                                     Gangwerk is krachtig en royaal 
                                     Vacht moet nog verder ontwikkelen (sluiker worden) 
                                     Prima karakter

Leuk, ik was echt blij met dit rapport.

Ik bekeek dan nog de kind-hondshow war Lizemijn Huisman de Jong (9 jaar) met Rinus mee gedaan heeft. Daarna heb ik het hele programma in de Erering bijgewoond. Het was best indrukwekkend en interessant omdat ik me in de hele populatie Stabijhoun verdiept had voordat ik Foppe kreeg. Zo is dat, als het hart voor het ras slaat!

Bekaf ben ik thuis aangekomen. Foppe lag driekwart van de rit op de rug en hield zich met de poten aan de bench vast. Ook hij was moe. Bessel lag volgens mijn man de hele dag voor de deur aan het slapen. Pas nu kwam weer leven in hem en hij begon met Foppe te spelen. Ik heb enkel nog een soepje gegeten en daarna ging ik slapen totdat het weer tijd was de honden uit te laten....